De Molukken, van oorsprong de bron van kruidnagel en nootmuskaat, werden in de 17e eeuw veroverd door de VOC en maakten tot 1949 deel uit van de kolonie Nederlands-Indië. Molukkers kwamen overal in de archipel in dienst van het Nederlandse bestuur te werken als ambtenaar, onderwijzer, hulppredikant of militair van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL).

Tijdens de dekolonisatie vochten Molukse militairen mee aan Nederlandse zijde. Politieke ontwikkelingen na de soevereiniteitsoverdracht (1949) leidden ertoe dat Molukkers in 1950 hun eigen republiek uitriepen. Voor Molukse KNIL-militairen op Java ontstond een patstelling: de Indonesische regering verbood terugkeer naar huis. Als noodoplossing werden zij ‘tijdelijk’ naar Nederland gehaald.

In 1951 kwamen op dienstbevel ca. 4000 Molukse KNIL-militairen en Marinemannen met hun gezinnen (in totaal 12.500 personen) naar Nederland. Met twaalf scheepstransporten kwamen ze aan in Amsterdam en Rotterdam. De KNIL-militairen werden kort na aankomst door Nederland ontslagen uit dienst en vielen dus in een koud kikkerland tussen wal en schip.